Skąd jesteś? Po azersku

Skąd jesteś to jedno z najczęstszych pytań, jakie słyszy turysta. Dowiedz się, jak brzmi i naucz się odpowiadać na nie po azersku.

Im dłużej uczę się azerskiego, tym bardziej jestem przekonana, że jest to język łatwy i przyjemny. Może to dlatego, że wszystko jest bardzo logiczne, a kilka prostych zasad pomaga nam tworzyć nawet skomplikowane zdania. Podobnie jest z nazwami krajów – wiele brzmi podobnie do polskiego. Zacznijmy zatem od tego. Poniżej wybrałam te, które moim zdaniem mogą być najczęściej używane przez Polaków. Zacznijmy od słowa kraj, czyli ölkə.

Azərbaycan – Azerbejdża

Polşa – Polska

Avstriya – Austria

Amerika – Ameryka

Almaniya – Niemcy

Belçika – Belgia

Danimarka – Dania

Finlandiya – Finlandia

Hollandiya – Holandia

İrlandiya – Irlandia

İsveç – Szwecja

Macarıstan – Węgry

Yunanıstan – Grecja

Fransa – Francja

İngiltərə – Anglia

İtaliya – Włochy

Rusiya – Rosja

Türkiyə – Turcja

Ermənistan – Armenia

Gürcüstan – Gruzja

 

Jak pewnie zauważyliście, nazwy krajów tworzy się na trzy sposoby po azersku – albo są to typowe przeneisienia z innych języków, często podobne do nazw z języka francuskiego (np. Niemcy); druga grupa to nazwy z końcówką –stan, typową dla jezyków tureckich. Często te nazwy są zbudowane poprzez dodanie takiej końcówki do nazwy narodowości. Trzecia to, nazwijmy to, wyjątki, czyli słowa nie pasujące do żadnej z tych grup.

Teraz czas na nazwy narodowości. W większości tworzymy je poprzez dodanie (jak zawsze w azerskim 😉 ) odpowiedniego sufiksu, w tym wypadku –li czteropostaciowego. Co to oznacza? Kierując się zasadą harmonii samogłosek dodajemy odpowiednio –li, -lı, -lu, -lü. O dokładnych zasadach harmonii możesz przeczytać tutaj. Niektóre nazwy narodowości – często te, które powstały wcześniej przed nazwami krajów – wyglądają inaczej, czyli nie mają tej końcówki. Tych po prostu trzeba się nauczyć. Dobra wiadomość jest taka, że brzmią podobnie jak w innych, powszechnie znanych w Polsce językach. Czyli poszerzamy nasze zestawienie o dodatkowe słowa:

 

Azərbaycan – Azerbejdżan – azerbaycanlı

Polşa – Polska – polyak

Avstriya – Austria – avstriyalı

Amerika – Ameryka – amerikalı

Almaniya – Niemcy – alman

Belçika – Belgia – belçikalı

Danimarka – Dania – danimarkalı

Finlandiya – Finlandia – fin

Hollandiya – Holandia – holland

İrlandiya – Irlandia – irlandiyalı

İsveç – Szwecja – işvecli

Macarıstan – Węgry – macar

Yunanıstan – Grecja – yunan

Fransa – Francja – fransız

İngiltərə – Anglia – ingilis

İtaliya – Włochy – italyan

Rusiya – Rosja – rus

Türkiyə – Turcja – türk

Ermənistan – Armenia – erməni

Gürcüstan – Gruzja – gürcü

 

Skoro potrafimy już powiedzieć, skąd jesteśmy, teraz czas, by zrozumieć pytanie – czyli wiedzieć, kiedy możemy użyć nowo poznanej formy. Mam dla Was dobrą wiadomość – tutaj też usłyszycie znany nam przedrostek –li czteropostaciowe, dodane do słowa pytającego „hara”, czyli powstaje haralı. Jest to stały zbitek, dlatego w tym wypadku nei trzeba się już zastaawiac nad harmonią samogłosek.

Mając już słowo pytające tworzymy pytanie „Skąd jesteś”, czyli dokładamy sufiksy czasu teraźniejszego. O nich możesz przeczytać więcej tutaj.

Sən haralısan lub w formie grzecznościowej/liczbie mnogiej Siz haralısınız

Odpowiadamy zgodnie z tą samą kolejnością, jak jest w pytaniu, czyli:

Mən polyakam.

Men azərbaycanlıyam

Jak widzisz w drugim zdaniu, jeśli nazwa pochodzenia kończy się na –li czteropostaciowe, musisz dodać do sufiksu osobowego literę „y”, która stanowi łącznik między samogłoskami w tej formie.

Teraz tylko pozostaje poćwiczyć ten zwrot, albo dołożyć go do listy zwrotów zapoznawczych.